تاريخ هجري شمسي

   ..........لینکهای مرتبط............. 

.....................................................

آمریکا، حامی القاعده، طالبان و کرزی

 

 

 

مجمع اسلامی دین پژوهان افغانستان، حضور شما را گرامی میدارد

فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنيفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتي‏ فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها

برگشت به صفحه نخست سایت      برگشت به صفحه نخست تحلیلها

 

متن تحلیلها و تفسیرها »

 

بنام خدا

24/9/1387 هـ. ش

منتظر الزیدی و رمی جمره

(یا پرتاب کفش به سوی بوش)

سید ابراهیم مصباح شهرستانی

همانگونه که امروز به کرات در اخبار مشاهده کردیم، یکی از فرزندان شجاع ملت عراق «منتظر الزیدی» که مانند تمامی ملت شریف و مسلمان آن کشور از اشغال، کشتار، تجاوز به ناموس، یغماگری و چپاول، بی بندوباری، زورگویی، دروغگویی، تحقیر کردن ملت، و...، دولت منفور آمریکا، بخصوص رئیس جمهور آن،  (بوش)، به ستوه آمده است، با پرتاب کفشهایش به سوی بوش، خشم خود را بر سر او و همه اشغالگران، فرو ریخت و به تمامی جهانیان اعلام کرد که ملت عراق زنده است و هرگز زیر بار زورگویی و سلطه استعمارگران خودکامه، نمی رود.

او هنگامي كه نخستين كفش خود را به سوي بوش پرتاب مي‌كرد گفت: «اي سگ! اين هديه‌اي از سوي عراقي‌ها به توست؛ اين بوسه خداحافظي است.»

وي به‌سرعت كفش ديگرش را نيز به سوي بوش پرتاب كرد و گفت: اين هم از سوي بيوه‌ها، يتيمان و افرادي است كه در عراق كشته مي‌شوند.

امروز زیدی عزیز، مانند حاجیان، رمی جمره انجام داد، با این تفاوت که حاجیان در مکه به طرف نماد شیطان ریک پرتاب می کنند؛ اما زیدی شجاع، کفشهایش را به طرف خود شیطان پرتاب کرد و بر سر او کوفت.

امروز، زیدی دل تمامی ملت مسلمان را در سراسر جهان شاد کرد و کمی از عقده های انباشته شده در طول سالهای تجاوز سردمداران کفر به خاک ملل مسلمان را کاست و آب گوارایی را بر میلیونها دل تفتیده ریخت و لبخند زیبایی را بر لبان رنج دیدگان و خستگان از استعمار، پدید آورد.

گرچه زیدی خبرنگار جسور و شجاع، در این مجلس خبری، سلاح گرم نداشت تا به زندگی نفرت بار بوش خاتمه دهد؛ اما همه می دانیم این کار، برای بوش و دولت آمریکا و استعمار جهانی، به مراتب بدتر و سنگینتر از جان دادن بوش محسوب می شود؛ زیرا این کفشها تنها بر سر بوش فرود نیامدند و تنها بوش نبود که وقتی کفشها به شدت تمام بر سرش کوفته می شد، خودش را مانند کودکان ترسو پشت میز پنهان می کرد؛ بلکه تمامی شیاطین با همه خیل و حشمش، در دنیا تحقیر شد و آبری نیمه بندشان به کلی رفت.

خبرنگاران آمریکایی از سر شرم و خجالت، این خبر را در کشور آمریکا خیلی کمرنگ و بدون تحلیل و بررسی پخش کردند و طوری وانمود کردند که گویا کاری مهمی انجام نشده و این مقدار عملیات طبیعی بوده است؛ سئوال اساسی از این خبرنگاران و ملت آمریکا این است که اگر حمله زیدی طبیعی است، آیا دیگر آمریکا در عراق جایی دارد؟!

زیدی وظیفه اسلامی و دینی و ملی خود را به خوبی انجام داد؛ ولی الآن نوبت دولت عراق و مسلمان است که وظیفه خود را که حمایت همه جانبه از زیدی است، باید انجام دهند. نگذارند این خبرنگار قهرمان، به دست کثیفترین مردمان دنیا، ضایع گردد؛ دولت و ملت عراق باید با تمام قدرت و شهامت او را چنگ اشغالگران، نجات دهند و سران مسلمان دنیا بخصوص اعراب، از او حمایت کنند و هرکه از امروز از زیدی حمایت نکند، اشغالگران را تأیید کرده و بر اعمال ننگین آنان مهر تأیید زده است.