|
آمریکا حامی طالبان، بن لادن و کرزی
سید ابراهیم مصباح
شهرستانی
چه
ساده انگارانه است، باور کردن دشمنی آمریکا با تروریستها و
طالبان و بن لادن، و چه ساده لوحانه بود باور کردن حمله
تروریستها به برجهای دوقلوی تجارت جهانی در آمریکا؛ منفجر کردن
برجهای دو قلو، بهانه ای دولتمردان آمریکا برای حمله به
کشورهای دیگر مانند افغانستان و عراق بود تا منافع از پیش
تعیین شده و شیطانی خود را تأمین کنند. در ابتدای تجاوز آمریکا
به کشور عزیز ما افغانستان، یک عده باور کرده بودند که این
اشغال به نفع ملت ستم کشیده آن مرزو بوم است و آمریکا واقعاً
گروه منحط و متجر به اسم طالبان را سرگون می کند و آزادی از
همه بدبختیها به نفع ملت رقم می خورد؛ اما از نقشه های شوم و
پلید و زیر پرده آمریکائیان با خبر نبودند و نمی دانستند که بن
لادن با گروه تروریستی اش و ملا عمر با گروه عقب گرای به نام
طالبانش، مستقیم از خود آمریکا دستور می گیرند و ذره ای از خود
اراده ندارند؛ اگر علیه آمریکا شعار می دهند و آنان را تکفیر
می کنند به دستور خود آمریکاست، همه حرکات و سکنات شان را
مستقیم از خود آمریکا دریافت می کنند و جهاد و مبارزه شان علیه
آمریکا از ابتدا تا حال، یک جنگ زرگری بیشتر نیست تا زمینه
حضور و ماندن آمریکا در افغانستان را فراهم کنند.
در این میان
وظیفه رئیس جمهور ما (کرزی) نیز مشخص است و آن همان مدارا و
حمایت مخفیانه از طالبان و القاعده بود اما ملت و مردم را هردو
طرف آمریکا و دولت افغانستان سر کار گذاشته بودند و تا هنوز به
همین خیالند و نقشه هایشان در آینده کم کم افشا خواهد و آن چه
در سینه دارند خیلی بزرگتر از آن است که بر زبان می رانند.
شواهد و دلائل زیادی بر این مدعا موجود است که به برخی آن
ذیلاً اشارت می رود:
1.
آمریکا سالهای طولانی زحمت
کشید و القاعده و طالبان را به وجود آورد، چگونه می شود یک
گروه با خالق و صاحب نعمت خود که همیشه رزق و روزیش در اختیار
اوست از سر جد به مخالفت بر خیزد و ولی نعمت او که خود زرگویی
است که بی گناهان از شر او در امان نیستند، چگونه در مقابل
مخلوق یاغی و سرکش خود، ساکت می نشیند و شاهرک زندگی او را قطع
نمی کند یعنی همین حالا اگر آمریکا، کمکهایش را از این گروههای
تروریستی قطع کند به یقین قادر به ادامه حیات خود نیستند و
میلیاردری بن لادن نیز از کمکهای مالی آمریکاست و الا او خود
این همه سرمایه را از کجا آورد در حالی که از کشورش اخراج شده
بود و یا اگر از نظر مالی وابستگی ندارد چرا با حمله جدی نظامی
با آن همه امکانات فراوان و مدرنی که در اختیار دارد، او را
نابود نمی کند؟!.
2.
بی نظیر بوتو، نخست وزیر وقت پاکستان تاوان افشای حامیان
اصلی طالبان و القاعده (آمریکا، انگلیس و پاکستان) را داد؛ از
نخست وزیری خلع و در کشورهای دیگر تبعید شد و در آخر نیز به
دست مزدوران بیگانه به قتل رسید؛ این حساسیت شدید آمریکا و هم
پیمانانش در مقابل افشاکنندگان مرام شوم آنان، خبر از خیلی
مطالب پشت پرده و ناگفته می دهد که با اندک تأمل، برای کسی
پوشیده نیست.
3.
اگر واقعاً امریکا، دشمن تروریست و القاعده و طالب بود، چرا به
کمک مجاهدین آنان را از ساحه افغانستان پاکسازی نکرد و در عوض
فقط به حملات خیل ضعیف و نامنظم اکتفا کرد؟!
4.
در ابتدای تشکیل دولت موقت در افغانستان، آمریکا برخی افراد
طالبان را در پاکستان دور هم جمع کرد و اسم میانه روان طالبان
را بر آنها نهاد و در صدد شد که وارد دولت انتقالی نمایند؛ ولی
با مخالفت گروهها و اجزاب و ملت رو به رو شد و موقعیت خود را
برای این اقدام مناسب ندید و صرف نظر کرد و به حمایت آنان در
همان مناطق مرزی پاکستان ادامه داد.
5.
در یکی دو سال اخیر بارها مذاکراتی میان کرزی و سران طالبان
جریان داشته است و میانجیگری این مذاکرات به عهده آمریکا بوده
است.
6.
آمریکائیان نسبت به تروریستها ظاهراً از خود حساسیت نشان می
دهند و به همین بهانه بر سر مردم بی دفاع و مظلوم و کودکان،
بمبهای سنگین می ریزند و قتل عام می کنند که نمونه زنده آن در
مناطق ارزگان و عزیزآباد هرات است؛ اگر این گونه است،
پایگاههای نیروهای آمریکائی در کنار پایگاه طالبان است چرا به
آنان هجوم نمی برند، نه تنها تنشی ایجاد نمی شود بلکه مانند دو
نیروی دوست با هم و در کنار هم زندگی می کنند؟!
7.
بر اساس اطلاعات موثق، مناطقی
را که آمریکائیان از جنگ طالبا بیرون آورده اند، با درگیری
نبوده بلکه با فرستان پیام، طالبان از منطقه عقب نشینی کرده
اند و مقداری اسلحه و مواد غذایی بر جای گذاشتند؛ جالب توجه
اینکه سلاحهای جنگی و مواد خوراکی بر جا مانده از طالبان، از
همان جنسی هستند که برای خود نیروهای آمریکایی داده می شوند،
فرماندهان آمریکایی در پاسخ این سئوال که چرا سلاح و مهمات ما
و طالبان یکی هستند، می گویند: شما فقط اینها را جمع کرده و
ببرید و دیگر کاری نداشته باشید.
8.
چند روز پیش خود کرزی علنی از ملا عمر، درخواست نمود که بیاید
و در بازسازی افغانستان شرکت کند و گروه طالبان در کنار دولت
قرار گیرد و از عربستان سعودی خواست تا نقش میانجی گری را ایفا
کند و فورا وزرای دفاع آمریکا و دانمارک از گفت و گو با طالبان
قدردانی کردند، این پیشنهاد بعد از آن مطرح شد که نماینده کرزی
با حضور برادر بزرگش در اواخر ماه مبارک رمضان در مکه، با سران
طالبان مذاکره ای انجام داد. این پیشنهاد کرزی همان آرزوی
آمریکائیان است که از ابتدا در می خواستند اجرایی کنند و حالا
نیز کرزی نه به اراده خود بلکه به دستور آمریکا این سخن را
مطرح کرده است و آن سوی نیز به خاطر باور کردن مردم، دشمن میان
دولت و طالبان را، به طالبان دستور می دهد که در ابتدا این
پیشنهاد از سوی آنان رد شود تا خیلی حساسیت برانگیز نباشد؛ لذا
ملا برادر یکی از قوماندهای بلندپایه طالبان، دولت افغانستان
را دست نشانده آمریکا خوانده و مذاکره میان طالبان و دولت را
رد کرد.
اما اشغالگران افغانستان و
مزدوران افغانی آمریکا بدانند، دیگر مشت پوشیده آمریکا باز شده
است و احمقانه است که بپندارند مردم افغانستان این بازیهای
سیاسی را نمی فهمند و فریب این گونه ظاهرسازیها را می خورند و
آمریکا را از القاعده و طالب جدا می دانند و یا روابط دوستانه
و همسوی آنان و دولت افغانستان و طالبان را نمی بینند و یا
مصیبهای را که از ناحیه آمریکائیان بر سرشان آمده را فراموش می
کنند. در ذیل به یکی دو تا از این مطائب اشاره می رود.
نتیجه حضور آمریکا در افغانستان
بر
خلاف تصور اولیه که مردم داشتند، حضور آمریکا و نیروهای ایساف،
نه تنها سبب رفاه حال و پیشرفت علمی، فرهنگی و اقتصادی ملت
افغانستان نشد، بلکه در عوض بلاهای فروانی را بر این ملت مظلوم
تحمیل کرده است:
یک:
گروه منحط طالبان و القاعده تروریست را دو باره سر کار آورد.
دو:
35% تا 45% کشت تریاک در افغانستان بعد از حضور آنان افزایش
یافت؛ افغانستا در حال حاضر، حدود 80% مواد مخدر دنیا را تأمین
می کند، این همه مواد ممنوعه چه در سطح بین الملل حمل و نقل می
کند؟ غیر از خود همین کشورهای قدرتمند کسی دیگر می تواند چنین
کار بزرگی با این گستردگی انجام دهد؟!
سه:
تحقیر بیش از هر زمانی را برای ملت به ارمغان آورده است؛ نمونه
اش اینکه ماشینهای نظامیان آمریکا در هر کجای افغانستان باشد
ـچه در شهر یا بزرگراهها در دشتها و بیانهاـ با ماشینهای
افغانیها با فاصله خیلی زیاد وقتی رو به رو می شوند، چراغ می
دهند، راننده های افغانی روی هر سرعتی که باشند، باید در جا
ترمز کنند و الا با گلوله توپ به هوا می روند که نمونه های
زیادی از شلک در این گونه مواقع داریم. وقتی در جاده ها این
نیروها با ادوات جنگی خود حرکت می کنند، هیچ راننده ای حق
ندارد از آنان سبقت بگیرد و گاهی شده مسافران میان قندهاـ هرات
به دلیل پشت سر حرکت کردن آنان، یک شب و روز در میان راه معطل
شده اند در حالی 4 یا 5 ساعت راه بیشتر نیست. در شهرها
هنگامیکه آنان در حال عبورند همه راننده ها در جا خشک شان می
زنند تا بروند و راه باز شود.
چهار:
معتاد کردن جوانان افغانستان، یکی از این بلاها، اعتیاد
جوانانی است که قبلاً در آن مناطق کسی اصلاً اعتیاد را نمی
شناخت ولی امروز به برکت حضور نیروهای آمریکایی و مؤسسه های
خارجی، خیلی عظیم از مردم به این دام گرفتار آمده اند و در دره
ها و جرابها بساط، پهن می کنند و مشغول مصرف موادند و از هیچ
چیزی کشور خود خبر ندارند و اگر هم داشته باشند برایشان مهم
نیست؛ زیرا آدم معتاد فقط به فکر مواد است و بس، و این نیز از
نقشه های استعمارگران است که مردم ما را به دام اعتیاد گرفتار
کنند تا بی خاصیت شوند و آنگاه هرچه می خواهند انجام می دهند.
پنج:
اشاعه فحشا و منکرات؛ آنان با وارد کردن انواع و اقسام لوحهای
فشرده، فیلمهای مبتذل و آنتنهای ماهواره ای و تلویزیونهای
کابلی، سعی کردن ملت و جوانان افغانستان را بی بندوبار و بی
هویت نمایند؛ ولی الحمدلله امروز این فعالیت خاصیت خود را در
آنجا از دست داده است.
و...
در
نتیجه به نظر نگارنده، بازنده اصلی در افغانستان، خارجیان و
اشغالگران است، دیر یا زود خداوند متعال شر آنان را به خودشان
بر خواهد گردان و چوب خدا نیز صدا ندارد؛ بحران مالی و اقتصادی
ای که دامن اشغالگران را گرفته است از همین باب است و راست است
فرمایش پروردگار یکتا و همه عالمیان که «وَ مَكَرُوا وَ مَكَرَ
اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرينَ
{آل
عمران : 54}»،
چاره اندشی خداوند متعال برتر از همه چاره اندیشیهاست.
و
السلام، سید ابراهیم مصباح 23/7/1387 هـ ش
|
