|
ميراث
فراموش شده
نویسنده: سید علی هاشمی (سر دبیر)
تحوليکه آخرين پيامبر ـ صلي الله عليه و آله ـ در جهان ايجاد
کرد، مسلما بسيار جاي انديشيدن دارد. امير المؤمنين، علي ـ
عليه السلام ـ دوره پيش از بعثت را چنين توصيف ميکند:
خداوند حضرت محمد ـ صلي الله عليه و آله ـ را
هشدار دهنده جهانيان مبعوث کرد تا امين و پاسدار وحي الاهي
باشد، در آن هنگان شما ملت عرب، بدترين دين را داشتيد و در
بدترين خانهها زندگي ميکرديد؛ ميان غارها، سنگهاي خشن و
مارهاي سمي خطرناک و ناشنوا. آب هاي آلوده مينوشيديد و غذاهاي
ناگوار ميخورديد. خون يکديگر را به ناحق ميريختيد و پيوند
خويشاوندي را ميبريديد. بت ها ميان شما پرستش ميشد و مفاسد و
گناهان شما را فرا گرفته بود.
پيامبر خاتم ـ صلي الله عليه و آله ـ از چنين مردمي،
انسانهايي با فضيلت ساخت وتمدني بنا نهاد که به زودي بر ديگر
تمدنها غلبه کرد.
دين او جهاني است. رسالتش به قوم و منطقه خاص محدود نيست.
معجزه وي تنها به تصرفات در طبيعت، محدود نشد؛ بلکه مهم ترين
معجزه او معارف بلند و بينظير قرآن کريم است. جامعيت شخصيت و
آموزه هاي او بيمانند است. تنها به سفارش هاي اخلاقي اکتفا
نکرد؛ بلکه دولت تشکيل داد. هم مهربان و دلسوز و هم جهادگر
بود. آنقدر دلسوز ديگران بود که خداوند متعال به او خطاب کرد
که نزديک است از حسرت ايمان نياوردن عدهاي، جان خود را از دست
بدهي.
تمام وجودش براي خدا بود.
يکي از مهم ترين اهداف بعثت خود را به کمال رساندن کرامتهاي
اخلاقي ميدانست.
سخاوتمند و متواضع بود. بر زمين مينشست و بر زمين ميخوابيد.
خود کفش و لباسش را وصله ميکرد. از همه مردم با حياتر بود. به
خانوادهاش کمک ميکرد. با تواضع راه ميرفت. گاهي از شدت
گرسنگي سنگ بر شکم ميبست. با فقرا هم نشين بود. با نيازمندان
غذا ميخورد. بيشتر از همه تبسم بر لب داشت. به کودکان سلام
ميکرد. دوست نداشت در نزد او از ديگران بدگويي شود. به
آراستگي خود توجه داشت. عطر را بسيار دوست داشت...
در
پرتو تعاليم آن حضرت، مسلمانان قلههاي علم و اخلاق را فتح
کردند و به زودي تمدن اسلامي، شکوفايي و برتري خود را نشان
داد. مسلمانان خود را امت چنين پيامبري ميدانند؛ اما نميدانم
چه رخ داده که ديگر از آن عزت و کمال در جوامع اسلامي خبري
نيست. گويا در ميان امت اسلامي جاهليتي دوباره روي داده است.
همان
اوصاف جاهليت را که اميرالمؤمنين، علي ـ عليه السلام ـ بيان
فرمود، ميتوان امروزه در ميان مسلمانان مشاهده کرد. شايد سخني
اغراق آميز نباشد اگر بگويم بدترين شرايط زندگي مربوط به جوامع
مسلمان نشين است. فقر، جنگ، اختلافات داخلي، ويراني، بيعدالتي
و... نشانههاي کشورهاي ما است.
بيچاره مسلمانها! امروزه اگر بخواهند نمادي از
تروريسم، فقر و عقب ماندگي را نشان دهند، عکسي از يک يا چند
مسلمان را نشان ميدهند که در کوچه هاي کشوري مانند افغانستان،
به دوربين خيره شدهاند.
بيچاره مسلمانها! تمام قدرت و غيرت خود را صرف
دشمني و جنگ با يک ديگر ميکنند.
بيچاره مسلمانها بايد از غير مسلمانان، وقت
شناسي، نظم، مهرباني، تلاش و... را بياموزند. اينها از
ابتداييترين آموزههاي اسلام است. بيچاره مسلمانها! حتي
الفباي دين داري را هم فراموش کردهاند.
بيچاره مسلمانها! آرزوي برخي از آنان اين است
که در يک کشور غير مسلمان غربي زندگي کنند. حاضرند که بدترين و
سخت ترين کارها را انجام دهند؛ ولي افتخار کنند که در غرب
زندگي ميکنند. نميگويم که برخي حتي حاضرند دين خود را به يک
اقامت بفروشند و نميخواهم بگويم که در اين کار حق با آنان است
يا نه؛ ميخواهم بگويم: بيچاره مسلمانها! به چه ذلتي گرفتار
شدهاند...
آيا اين است ميراث رسول اکرم ـ صلي الله عليه و
آله ـ؟ آيا اين است امت برگزيده پيامبر خاتم ـ صلي الله عليه و
آله ـ؟ يا رسول الله! امروزه امت شما بيش از هر زمان جاي خالي
شما را احساس ميکنند. بيش از هر زمان به نورانيت و ميراث
گرانبهاي شما نيازمنديم. زمان آن است که ميراث فراموش شده شما
را از نو شناخت و ارج نهاد. بايد در انتظار موعودي که دين شما
را دوباره زنده کند، تلاش کرد. ميتوان زمينه آباد شدن زمين و
برقراري عدالت را فراهم ساخت...
سردبير
پی نوشت
[1]
. نهج
البلاغة، دشتي، قم، انتشارات حضور، اول،
1381ش، خطبه 26، ص56 ـ57.
[2]
. کهف، 6:
«فَلَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ عَلى آثارِهِمْ إِنْ
لَمْ يُؤْمِنُوا بِهذَا الْحَديثِ أَسَفاً»
[3]
. انعام، 163:
« قل ان صلاتي و نسکي و محياي و مماتي لله رب
العالمين»؛ بگو نماز و تمام عبادات من و زندگي و مرگ
من، همه براي خداوندي است که پروردگار جهانيان است.
[4]
. مجلسي، محمد
باقر، بحار الانوار، بيروت، مؤسسة
الوفاء، 1404ق، ج67، ص372: «عن النبي ـ صلي الله عليه
و آله ـ انما بعثت لاتمم مکارم الاخلاق»
|
